Motor met zijspan

Ik kom zoals ik ben, dan kunnen jullie blijven wie jullie zijn, want dat is de mooiste manier samen een mooie uitvaart te maken, die recht doet aan het leven van jullie dierbare. Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is: tijdens de uitvaart ben ik gepast gekleed, maar ik ben geen “kokerrokje-en-hoge-hakjestype.” Ik ben makkelijk in de omgang, een open boek, inspirerend, vriendelijk, maar zakelijk als het nodig is. Afscheid nemen doen we op jullie wijze en die bij het leven van jouw dierbare past. Een overlijden is nu eenmaal emotioneel, afscheid nemen en loslaten, we doen het liever niet. Maar als het je dan toch overkomt, dan zie ik niet in waarom je niet gewoon jezelf mag blijven.

Petra is moeder van twee jonge kinderen en al jaren mantelzorger voor zowel haar vader als haar moeder. Petra heeft zelf ook een kwetsbare gezondheid en leidt een druk leven.

Zo goed en zo kwaad als het gaat, probeert ze alle ballen in de lucht te houden en haar kinderen een liefdevol thuis te bieden. Wanneer haar vader overlijdt, staat ze er helemaal alleen voor, want haar moeder kan zich door een herseninfarct niet meer bewegen en zeker niet praten. Het is nog maar de vraag of zij zich überhaupt realiseert dat haar man is overleden. Wanneer ik bij Petra thuis samen met haar de uitvaart van haar vader bespreek, begrijp ik dat zowel haar vader als Petra christenen zijn en veel steun vinden in hun geloof.

Haar vader moet worden begraven op de algemene begraafplaats van Lelystad, hun woonplaats. Petra vindt het belangrijk dat de dienst door iemand uit de kerk wordt geleid, maar ze wil absoluut niet dat het te stijf is.

‘Wat wil je eigenlijk wel?’ vraag ik.

‘Ik wil een motorfeest, met de kist op de motor en een rit langs papa’s favoriete plekken hier in Lelystad.’

‘Dat regel ik voor je. Ik mag het eigenlijk niet zeggen, maar ik heb er wel zin in.’

‘Ik ook, het wordt vast een mooi feest.’

Op de dag zelf is er code rood en zijn de wegen spekglad. Motorrijder Klaas uit het noorden des lands staat om 9.30 uur paraat bij Ölandhorst. We negeren alle negatieve adviezen en gaan op pad. De kist gaat op de zijspan en Petra zit achterop. De hele motorclub rijdt mee, en op “Oerend Hard” van Normaal rijden we met zijspan en al de aula binnen. Het is een mooi afscheid, waarin alle emoties samenkomen: verdriet en humor tegelijk.

De moeder van Petra is er ook. Vanuit haar rolstoel ziet ze de motor met zijspan, de kist en alle mooie foto’s van haar leven met Hans. De tranen biggelen over haar wangen en ik voel me intens verdrietig.

Op de zijspan rijden we Hans naar zijn laatste rustplaats. Buiten in de ijskoude wind proosten we met een biertje en als iedereen weg is, blijft Petra alleen achter. Ze bidt tot God, recht uit haar hart. Ik weet zeker dat Hij haar gehoord heeft.

Groenhof 32, Almere | 06-1988 44 19 kennismaken en whatsapp | 06-1881 80 80 bij overlijden | joyce@uitvaartverzorging-almere.nl  | www.uitvaartverzorging-almere.nl