Hoe reageer jij op jouw kind dat boos is?

Herken je dit?

Jouw kind wordt kwaad, bevriest of vlucht uit een situatie. En jij reageert met: “Daar hoef je toch niet zo kwaad om te worden, dat is toch niet zo erg, stel je niet zo aan!”
Precies hoe we gewend zijn om te reageren door generaties heen, maar het zorgt voor saboterende innerlijke stemmen bij onze kinderen: Je mag geen verdriet hebben, je mag niet boos zijn.

Hoe kun je beter reageren?
Laat ik eerst eens stellen dat een kind nooit bewust iets fout doet, maar dat het bepaalde vaardigheden nog niet onder de knie heeft. Vaardigheden vergen oefening en wij als ouders hebben vaak te hoge verwachtingen van de vaardigheden die ons kind heeft.

Als een kind kwaad wordt, bevriest of vlucht, dan noemen we dat een meltdown. Op zo’n moment gaat het kind in overleefstand en kan het niet meer goed denken. Het is geen onwil, maar onmacht, en de emoties zijn echt. De emoties afwijzen legt een negatieve link. Ze mogen niet boos zijn, maar ze voelen zich wel boos. Resultaat: de binnenvetter is geboren.

Boos zijn is niet het probleem, het gedrag is het probleem: schoppen, slaan, schreeuwen, dingen stukmaken.

Wat is een betere aanpak en hoe zorg je tegelijk voor hechting?

• De emotie erkennen: “Je bent kwaad, hè. Dat vond je moeilijk, hè.”

• Nabij blijven: stil, kalm, aanwezig.

• Niet aankijken als ze echt kwaad zijn.

• Zorgen dat het kind en de omgeving veilig zijn. Het niet persoonlijk aantrekken; we zeggen allemaal dingen die we niet menen als we boos zijn.

• Nagaan welke vaardigheid ze nog missen.

• Nadien pas een gesprek voeren over hoe het anders kan.

Maar liefst 93% van wat we doen gaat onbewust. Bewust reageren vergt inzet. Lukt het om anders te reageren? Wees daar dan fier op, je hebt een hoop werk verzet.

Hulp hierbij nodig? Neem dan gerust contact op.

Auticoach Hoogstraten | Sint Janstraat 16E, Wortel  |  +32 (0)473722518  |  www.auticoach-hoogstraten.be