Liegen, fantasie of eigen waarheid?

Ik krijg vaak te horen van ouders: mijn kind liegt veel of mijn kind heeft een grote fantasie.

Een grote fantasie kan zeker de waarheid zijn bij autisme, het kan zijn dat uw kind MCDD heeft, een vorm waarbij fantasie en waarheid door elkaar heen leven. Dat zou kunnen, maar veel vaker heeft het te maken met de manier waarop mensen met autisme informatie verwerken.

Hoe verloopt informatie verwerking gewoonlijk?
Gewoonlijk zal een brein de details die men ziet vliegensnel in de juiste hersendelen verwerken en ziet men heel snel het grote geheel. Details die niets ter zaken doen worden automatisch weggefilterd.

Wat gebeurt er bij een brein met autisme?
Iemand met autisme ziet geen groot geheel, maar details. Die details vallen allemaal binnen en worden niet gefilterd. Als ze eenmaal binnen zijn probeert het brein daar een samenhangend verhaal van te maken maar soms lijkt dat, in andermans ogen, grote onzin.

Voorbeeld: Je rijdt op de snelweg en er gebeurt vlak voor je een ongeval, jij kan het nog net ontwijken. Twee auto’s klapte op elkaar. Er komt rook uit een auto, een man ligt bewusteloos over zijn stuur, de auto’s zijn gedeukt.

En oh ja, er staat een koe in de wei, er zit een reiger op een lantaarnpaal en een vliegtuig vliegt over je heen.

 “Wat doet die koe, de reiger en het vliegtuig er nu weer toe?” hoor ik je denken.

Bij iemand met autisme kan het verhaal nadien zijn: dat die wagen niet tegen een andere wagen aan botste, maar tegen een koe en dat de rook uit je eigen auto kwam.

Dit omdat details binnenvallen, alle details, ook diegene die er niet toe doen. Die details worden niet gefilterd, veel langzamer verwerkt en boem, ineens is het verhaal veranderd.

 En dat is hun waarheid, geen leugen of fantasie. Dus daar zullen ze ook stug aan vasthouden.